12 september 2017

In mijn up! naar de Noordkaap

Pouw bestaat 70 jaar en daar zijn we enorm trots op! Minstens net zo trots zijn wij op onze klanten en de verhalen over Pouw en hun Audi, Volkswagen of Volkswagen Bedrijfswagen. Lees maar eens het verhaal van de 70-jarige Cathien Steen, die met haar Volkswagen up! naar de Noordkaap reed. Een samenvatting van de bijzondere reis van deze avontuurlijke Volkswagenbezitster.

Ieder jaar kamp ik weer hetzelfde dilemma: zal ik een personenauto kopen, of wordt toch weer een camper? Wat is wijsheid? Ik kan me namelijk geen tweede auto veroorloven. Rijd ik tien maanden per jaar met een camper rond in de nauwe straten van de stad Kampen of mis ik gedurende mijn reis richting de Noordkaap de luxe van een camper? Keuzes, keuzes.

In mei 2016 besloot ik de gok te nemen en mijn uitgebouwde Renault Trafic in te ruilen voor een personenauto. Mijn voorwaarden waren dat de nieuwe auto wel voorzien moest zijn van neerklapbare voorstoelen en getinte achterruiten. Voor mijn rit naar de Noordkaap moest ik er tenslotte wel in kunnen slapen. Bij Pouw in Kampen kwam ik uit op een leuke Volkswagen up! automaat. Toen ik vestigingsmanager Evert-Jan van Duinen uitlegde waar ik mijn auto onder andere voor wilde gebruiken, viel hij bijna van zijn stoel. Maar uiteindelijk heb ik doorgezet en mocht ik mij de trotse eigenaar van een witte Volkswagen High up! noemen.

Zeeën aan ruimte

Na wat passen en meten, testen en uitzoeken vond ik de juiste materialen en indeling voor het slaapgedeelte van de Volkswagen up!. Het bed biedt ruimte voor een matras van 2 meter lang en 80 centimeter breed. Het dekbed rol ik overdag op naar achteren en tijdens het rijden komt daarvoor de kist met keukenspullen te staan. Zo staat de boel lekker bij de hand wanneer ik onderweg koffie wil maken. Mijn hond zit tijdens het rijden overigens het liefst naast me voorin.

Ondanks dat de Volkswagen up! een stadsautootje is past er wel een hoop in! Achter de voorstoel staan twee dozen met kleding en kampeerspullen. Voor de voorstoel liggen mijn schoenen en tussen de voor- en achterstoelen mijn boeken. Met het doen van aankopen moest ik tijdens de reis wel wat rekening houden met de ruimte, maar toch heb ik voor een prachtig gewei, een rendiervel en wat Noorse truien de ruimte kunnen vinden. En ideaal is het reservewiel, waar zich zeeën aan ruimte bevindt voor de kleine dingen.


Mijn ijsbeertje

Het is tijdens het kamperen wel eens voorgekomen dat mijn up! werd ingebouwd tussen grote tenten, caravans of campers. Mensen verwachten nu eenmaal niet dat ik in mijn fijne autootje slaap. Ik los dit op door een klein festivaltentje op te zetten naast mijn auto, zodat ik wat extra bewegingsruimte heb. Ja, ze kijken vreemd op als ik in mijn up! het bedje aan het opmaken ben. Tussen andere kampeerders die ook in hun auto slapen, of hun tentje meenemen op de fiets of motor voel ik me het beste thuis.

Het uiterlijk van mijn Uppie heeft wat wel weg van een ijsbeertje vind ik. Ik heb hem onderweg vaak even op zijn flank geklopt en gezegd : “Goed zo beertje”. Zeker toen we samen op 1445 meter hoogte zaten en de sneeuw tot aan mijn schouders reikte. Dat deed mijn Volkswagen toch maar eventjes dapper.

We hebben in totaal twee maanden de tijd genomen om op ons gemak naar de Noordkaap te rijden. Samen hebben we ruim 10.000 kilometer afgelegd. Avontuurlijk voor de Volkswagen up!? Nou nee. Als je er maar benzine in blijft gooien, dan loopt het Uppie wel. Maar hij heeft het niet altijd gemakkelijk gehad hoor. Soms stegen we tot grote hoogte en soms loodste hij ons over erbarmelijk slechte wegen. Ik ben gewend om als het even mogelijk is van de gebaande paden af te wijken en de bijzondere weggetjes te rijden. In Noorwegen betekent dat wegen vol gaten en scheuren, onverwachte richels en afbrokkelende flanken.

Ik ben heel erg blij met mijn up!, maar van een ding heb ik een beetje spijt: dat ik destijds niet voor de verhoogde Cross-up! heb gekozen. Dan had ik bij het rijden over onverharde wegen minder bang hoeven te zijn voor een beschadigde uitlaat. Maar aan een camper of bus begin ik niet meer. Hooguit neem ik een keer een dakkoffer, voor net dat beetje meer ruimte.

Ik ben ontzettend trots op mijn Uppie!